Welkom op mijn website Watergatehopper 

 

Op deze website is een aantal fotoverslagen te zien van buitenlandse voetbalwedstrijden die ik heb bezocht. Mijn doel is om zoveel mogelijk verschillende stadions te bezoeken in het buitenland om hier een wedstrijd bij te wonen. Dit heet groundhopping. Een Engelse term waarbij ground niet letterlijk vertaald moet worden, maar staat voor stadion. Hopping betekent springen. Je beweegt je dus eigenlijk van stadion naar stadion.

De stadions die ik bezoek variëren van hypermoderne stadions tot vergane glorie, en van topclubs tot ploegen spelend in de marge. Er zijn veel collega groundhoppers die regels maken voor deze hobby en hier wordt dan ook druk over gediscussieerd op verschillende forums. Ik stel voor mezelf geen regels voor het bezoeken van een stadion. Ik kies gewoon wat ik leuk vind en plan een wedstrijd. Mijn enige eis is wel dat het betaald voetbal moet zijn.

Het begon allemaal toen mijn broer mij meenam naar Schalke 04 tegen Hertha BSC. We stonden tussen de harde kern op de Nordkurve en genoten vollop van de fantastische sfeer aldaar. Het duurde echter een jaar voordat ik de volgende wedstrijd bezocht. Het werd een bezoek aan het Westfalenstadion van Dortmund. Nu had ik de smaak te pakken en wilde ik meer.

Om steeds naar hetzelfde stadion te gaan om dezelfde club te supporteren is niets voor mij. Er zijn zoveel clubs met mooie stadions en een geweldige sfeer waar ik ook graag getuige van zou willen zijn tijdens een wedstrijd. Dat ik het veel leuker vind om steeds ergens anders naartoe te gaan. Er zijn voor mij verschillende redenen waarop ik mijn keuze van een wedstrijd baseer. Soms doe ik het voor het stadion, soms voor de historie van een club of soms puur door het fanatisme van de supporters. Dit laatste hoeft overigens niet altijd van de thuisspelende ploeg te zijn. Ik heb meerdere wedstrijden vanuit het bezoekersvak meegemaakt. Ondertussen heb ik meer dan tachtig verschillende stadions bezocht en is mijn honger nog lang niet gestild. Het geeft me een onbeschrijfelijk gevoel als ik in de buurt kom van een stadion en ik de supporters om me heen zie rijden op weg er naartoe. Als ik dan de lichtmasten in de verte zie opdoemen kruipt het bloed waar het niet gaan kan.

Als de wedstrijd matig is en mijn tenen er zo'n beetje afvriezen denk ik welleens: waarom doe ik dit toch eigenlijk? Wat doe ik mezelf aan? Maar als ik weer op temperatuur kom op de terugweg, bedenk ik me toch altijd dat het weer de moeite waard is geweest. Het duurt dan ook niet lang voordat ik weer honger krijg en de volgende wedstrijd in plan. Wat een fantastische hobby heb ik toch!