9 november 2018

Remembrance day match


De volgende ochtend zat ik alweer vroeg in de trein richting Burnley. Vandaag stond de plaatselijke FC tegen Chelsea op het program. Bij Birmingham zag ik veel mensen een poppy dragen. Een plastic klaproos die vlak na de eerste wereldoorlog symbool kwam te staan voor  de gevallen soldaten tijdens de eerste wereldoorlog. Later werd dat net als bij ons tijdens dodenherdenking een symbool voor alle slachtoffers die gevallen zijn in oorlogen en andere conflicten in binnen en buitenland. De herdenking is traditiegetrouw op de zondag voor 11 november. De dag dat de eerste wereldoorlog in 1918 eindigde. Vandaag droeg bijna iedereen een plastic klaproosje omdat de wedstrijd aangekondigd werd als remembrance day match. Een indrukwekkende minuut stilte en het nodige ceremonieel voorafgaand aan een eenzijdige wedstrijd. Burnley gaf vol gas maar na 5 minuten nam Chelsea het initiatief over en was het duidelijk wie de sterkere was. Uitslag 0 - 4.


Voor de foto's van deze wedstrijd klik hier

 



4 november 2018

Broodje hagelslag

 

Aston Villa was één van de eerste stadions die ik in de U.K. bezocht. We sliepen destijds op loop afstand van St. Andrew's en toen wist ik al dat ik hier eens wilde terugkeren om de blue noses te zien spelen. Toen buurman André(a.k.a. broodje hagelslag) met zijn vrouw ging verhuizen naar Sollihull, was het idee al eens ontstaan op een verjaardag van mijn ouders en afgelopen weekend was het dan eindelijk zover. Op vrijdag vloog ik vanaf Düsseldorf naar Birmingham waar de buurtjes al klaar stonden om mij op te halen. Na een avondje in de pub op vrijdag zagen we op zaterdag Birmingham City tegen Sheffield Wednesday spelen. In een bijna uitverkocht stadion won de thuisclub met 3 - 1. Alle ingredienten voor een mooi potje voetbal in Engeland waren aanwezig; regen, kou, prima voetbal, banter, een vlam hete pie, goals, bier en een goeie sfeer. Kortom een geslaagde eerste wedstrijd!

 

Voor de foto's van deze wedstrijd klik hier




21 oktober 2018

Wonderschone treffer


Afgelopen zaterdag was ik alleen thuis en gezien ik geen zin had in een avondje bingewatchen zocht ik een leuke ground om te vincken. Ik kwam uit bij het Louis Van Roey stadion in Rijkevorsel. In het kleine plaatsje zo'n 30 kilometer onder Breda, werd ooit tweede klasse gevoetbald en het stadion is zeer zeker de moeite waard! Het was een prachtige herfstavond en voordat ik er goed en wel klaar voor zat kreeg Houtvenne al een strafschop toegekend. Ik moest gelijk denken aan het grootschalige omkoopschandaal dat onlangs aan het licht kwam, waarom weet ik ook niet. De penalty werd gemist maar het was een voorbode van een vermakelijke pot voetbal. De einduitslag was 2 - 2 waarvan de tweede van Houtvenne ingelijst kan worden als mooiste van de avond. 


Voor de foto's van deze wedstrijd klik hier




17 september 2018

Wij waren "proper naughty"


In Football Factories zag ik Danny Dyer in de derby della capitale één helft bij Lazio staan om zich de tweede tussen de harde kern van Roma te voegen. Om dit een bucketlist dingetje te gaan noemen gaat misschien wat ver, maar leuk is het wel. Nu is KVK Tienen tegen Racing Mechelen wel van een ander kaliber maar Danny zou het nog steeds "proper naughty" vinden. Vandaag twee clubs die qua naam niet op het vijfde niveau thuis horen en vandaar een mooie gelegenheid om te bezoeken. De eerste helft stonden we in het uitvak. Racing had behoorlijk wat supporters mee en maakte er een gezellige boel van. Er werd continu gezongen, af en toe een rookbommetje afgestoken en natuurlijk werd het thuispubliek uitgedaagd. Net toen mijn dochter tikkertje aan het spelen was met een nieuw vriendinnetje sneakten wij het uitvak uit en liepen buitenlangs naar het thuispubliek. Helaas eindigde de wedstrijd in 0 - 0 maar zagen we wel twee afgekeurde goals en werd het aluminium meermaals geraakt. Dit alles door Tienen die met 1 puntje te weinig kreeg. Racing vierde het punt als een overwinning.

 

Voor de foto's van deze wedstrijd klik hier




19 augustus 2018

Mijlpalen


De DFB-Pokal heeft mij altijd aangetrokken. Nog voor ik met deze hobby begon keek ik vaak naar de live wedstrijden op de Duitse televisie. En dan met name de eerste ronde. Regelmatig zijn er verrassingen en bij de kleinere clubs uit de liga's en amateurs is het bijna altijd een vol huis. Wehen Wiesbaden is zo'n kleinere club. Normaal gesproken komen er rond de twee duizend toeschouwers wat erg laag is voor een ploeg van het derde niveau, maar nu cultclub Sankt Pauli op bezoek kwam raakte het bijna uitverkocht. Voor een dikke tienduizend bezoekers zag ik samen met Cheese&Union een leuke pot voetbal. Na 90minuten stond er 1 - 1 op het scorebord en in het toetje dat verlenging heet verraste Wehen Wiesbaden door met 3 - 2 te winnen. We kwamen erachter dat deze wedstrijd voor ons beide een mijlpaal was. Ik noteerde vandaag het vijftigste Duitse stadion en Hugo behoort vanaf nu tot de club van 100!


Voor de foto's van deze wedstrijd klik hier

 



4 augustus 2018

Een mooie gelegenheid


Na Dudelange ging ik een week later naar Esch-sur-Alzette. De tweede stad van Luxemburg telt amper dertigduizend inwoners en dankt zijn ontwikkeling door de ijzer en staalindustrie. Deze zware industrie valt direct op als je het stadje binnenrijdt en geeft een beetje die naargeestige rauwe sfeer waar ik persoonlijk wel van hou als ik enkel voor voetbal kom. Ook hier werd een tweede voorrronde van de Europa League gespeeld, Fola Esch tegen Racing Genk. De heenwedstrijd werd door Racing al met 5 - 0 gewonnen maar desondanks kwamen er meer dan duizend man mee uit Genk. Ik had sterk het idee dat hier veel stadionverboden tussen zaten, maar deze zorgden wel voor een mooie sfeer. Na een dik kwartier stond de B-ploeg van Racing Genk op een comfortabele 0 – 2 voorsprong en zo werd deze avond meer een gezellig samenkomen van oude zware aanhang en jeugd met een stadionverbod dan dat er sportief iets te doen was. Uiteindelijk werd het 1 – 4. Terugkijkend op een mooi avondje Europees bekervoetbal reed ik weer terug naar de camping voor een pilsje en een potje yahtzee met mijn vrouw.

 

Voor de foto's van deze wedstrijd klik hier

 



27 juli 2018

Groundhoppen met een vrouwengezin


Mijn dochters van zes en zeven jaar oud willen al wat langer mee met papa naar het voetballen. De jongste bij voorkeur naar het grote SC Cambuur en de oudste heeft niet echt een voorkeur. In de tweede voorronde van de Europa League mocht Dudelange aantreden tegen Drita en gezien de vroege kick off van 18:30 leek dit een mooie gelegenheid. Zelfs mijn vrouw had er zin in en stapte ook in de auto. Een uitje voor de hele familie naar het voetballen dus en dat in een vrouwengezin. Mooier wordt het niet. Ik had zelf ook nog nooit voetbal in Luxemburg gekeken en zo was het voor iedereen een beetje nieuw vandaag. Het niveau viel zeker niet tegen en dat bij maar liefst 36 graden. We stonden in het uitvak bij twaalf supporters van KF Drita uit Kosovo. Niet overdekt maar vol in de brandende zon. Papa ik heb het zo warm en ik zweet als een malle klonk het naast me. Tja schat, Hugo zegt altijd; Groundhoppen is lijden. Onthoud die maar want het klopt als een bus.

 

Voor de foto's van deze wedstrijd klik hier



vorig seizoen